कुरूप कविता - भूपिन ब्याकुल's image
Nepali Poetry2 min read

कुरूप कविता - भूपिन ब्याकुल

Bhupin ByakulBhupin Byakul June 16, 2020
Share0 Bookmarks 475 Reads0 Likes

एक्लै कति

सुन्दर भएर बसिरहोस कविता

एक्लै कति

सौन्दर्यको एकोहोरो प्रेमी बनिरहोस कविता

आज त्यसलाई

कुरूप पार्न मन लागिरहेको छ !

सबैभन्दा कुरूप राज्यसत्तामा पनि

सबैभन्दा सुन्दर देखिँदो रहेछ कविता

सबैभन्दा फोहोर

हिंसाको समुद्रमा नुहाएर

सबैभन्दा सफा भएर निस्कँदो रहेछ कविता

आज त्यसलाई

कुरूप पार्न मन लागिरहेको छ !

आउ प्रिय कविहरु

यसपल्ट कवितालाई

सुन्दरताको दासताबाट मुक्त पारौं

कलाको अनन्त बन्धनबाट मुक्त पारौं

र हेरौं

कबिताको बत्ति निभेपछी

अझ कति अंध्यारो देखिँदो रहेछ दुनियाँ

अझ कति खाली हुँदो रहेछ रिक्तता

के अन्तर छ

मन्दिर र बेश्यालयको नग्नतामा

के अन्तर छ

संसद भवन र आर्यघाटको दुर्गन्धमा

के अन्तर छ

न्यालय र मासु पसलको क्रुरतामा

यिनीहरुकै पर्खालबाहिर

सबैभन्दा इमान्दार भएर उभिँदो रहेछ कविता

आज त्यसलाई

कुरूप पार्न मन लागिरहेको छ !

आउ प्रिय कविहरु

आजै कबिताको मृत्यु घोषणा गरौँ

र हेरौं

झन कति जीवन्त देखिँदो रहेछ

कबिताको लासमाथि जन्मिएको कविता

हेरौं

कबिताको मृत्युमा खुसीले

कुन हदसम्म बौलाउँदो रहेछ बन्दुक

कति टाढासम्म सुनिँदो रेहछ – सत्ताको अट्टहास

र कति उदास देखिँदो रहेछ – कलाको अनुहार

सुन्दर कबिताहरु लेख्नलाइ त

सुन्दर समय बाँकी नै’ छ

किन आज लेख्न मन लागिरहेको छ

समयको अन्तिम लहरसम्म नलेखीएको

सबैभन्दा कुरूप कविता

जसरी बन्दुकले लेख्छ

हिंसाको कुरूप कविता सहिदको छातीमा …

एक्लै कति

सुन्दर भएर बसिरहोस कविता !

No posts

Comments

No posts

No posts

No posts

No posts